یه نفر اومد به من گفت حاضره اون 40 تومنو تقبل کنه تا من با شهاب کات کنم. بعد من هزینه ایاب ذهابم حساب کردم گفتم سر جمع 100 بده خیرشو ببینی... و گرنه دوباره برمیگردم رابطمو شروع میکنه...

نامرد بی انصاف نداد پولو... شما بگید با همچین آدمی باید چیکار کرد. نظرات این پست تایید میشه تا طرف بفهمه با کی طرفه (آدرسا برداشته مبشه)

+ الو شهاب الو الو برگرد...

+ ضمنا اینجا میاید عینک دودی بزنید شناسایی نشید.

آدم وقتي با نام و هويت واقعياش مينويسد و در خريت محض آدرس وبلاگش را به يكي دو تا آشنا هم ميدهد اين ميشود كه گاهي مجبور است دروغ بگويد، گاهي اداي خوشحالها را دربياورد و گاهي هيچ چيز نگويد... و در نهايت بيايد هويتش را با گيوتين سر ببرد، تا به جاي خون، حرفهاي نا گفتهاش جاري شود...

آمنه گفت عزیزم همین الان از قرار حضوری برگشتی؟ گفتم الان که نه ولی دیشب دیدمش! گفت خب طبیعیه... وقتی دوتا جنس مخالف روبروی هم میشینن، نه موازی و نه چت، بینشون انرژی جریان پیدا میکنه و هورمونهاشون رو تحت تاثیر قرار میده... گفتم دقیقا. این میزای کافی شاپها هم که لامصب کوچیک، تو حلق طرفی... آمنه گفت: برای اینکه بهترین تصمیم رو بگیری باید یک ماه نه طرف رو ببینی نه تماس تلفنی یا نوشتاری باهاش داشته باشی... صحبتم را با آمنه قطع کردم. گفتم چقدر راست میگوید. من تا همین چند روز پیش با خودم فکر می کردم شهاب به درد من نمیخورد چون خیلی مشکوک است! یعنی تمام پسرهای 32 ساله

تو آخرين ديدار گفت: «يه عكس ازت بگيرم؛ زير اين نور صورتت خيلي قشنگ شده.» قبلن هم كه رفته بوديم پيتزا بخوريم گفته بود عكس بندازم اما گفتم نه! اين دفعه گفتم باشه... بعد از اينكه 5-6 تا عكس انداخت گوشياش را گرفتم و همه را پاك كردم غير از آخري... شب كه رفتم خانه گفتم عكس را برايم بفرستد. بعد از دقيقا يك هفته از آخرين ديدار كه با او كات كردم عكس را نگاه كردم. پشت سرم قفسه كتابي بود كه در بالاترين رديف كتاب «از خوش آمد تا بدرود» به چشم ميخورد. با خودم گفتم چه همزماني عجيبي... ياد آن روز افتادم كه بيسكوئيت كنار آيسم را برداشت زد توي ايسم و خورد. گفت آيستو بخور ت